Category

Ιστοριες

Category

Ξεπερνώντας φοβίες – Rafting δυσκολίας 4

Στο τέλος της διαδρομής, βρεγμένη από την κορυφή μέχρι τα νύχια και με την καρδιά να χτυπά δυνατά, συνειδητοποίησα πως παρόλο το άγχος που είχα στη διαδρομή, είχα μόλις καταφέρει να ξεπεράσω τη φοβία μου με το νερό χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη χώρα μου

Πόσο τυχεροί όσοι έχουν τέτοιες αναμνήσεις αλλά και τους ανθρώπους που τις δημιουργησαν μαζί τους. Πόσο όμορφο να γυρίζεις στο χωριό και να σε περιμένει όπως πάντα η γιαγιά με τα χέρια ανοιχτά για να σε πάρει αυτή την αγκαλιά που σε κάνει όλα αυτά τα χρόνια που επιστρέφεις εκεί, στο χωριό.

Ποιο είναι το πιο τρελό πράγμα που έχεις κάνει στη ζωή σου; Για εμένα ήταν το πρώτο ταξίδι μου εκτός Ευρώπης εντελώς μόνη μου. Θυμάμαι ότι όλοι οι δικοί μου άνθρωποι με έλεγαν τρελή και πως παρόλο που φοβόμουν πολύ, η δίψα μου να γνωρίσω νέα μέρη ήταν πολύ μεγαλύτερη από κάθε φόβο ή δισταγμό.

Κερδίζεις σε εικόνες, σε εμπειρίες, σε στιγμές. Κερδίζεις σε συναισθήματα, στο πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζεις τη ζωή, την καθημερινότητα, τον απέναντί σου. Κάθε φορά που ταξιδεύεις, γυρίζεις σπίτι πιο πλούσιος.

” Σε ένα κόσμο που μπορείς να γίνεις τα πάντα, εσύ γίνε ευγενικός”, αυτή η φράση συνοψίζει το τέλος μιας πολύ περίεργης και αρκετά “αγενούς” εβδομάδας η οποία ομολογώ πως με δυσκόλεψε, με στεναχώρησε αλλά κυρίως με προβλημάτισε και με έκανε να πάρω λίγο χρόνο και να σκεφτώ.

Όσο για μενα, πάντα γύριζα σπίτι όπου και να βρισκόμουν. Ή σχεδόν πάντα. Πέρασα μόνο τρεις χρονιές μακριά από το σπίτι μου, 2 χρονιές τις πέρασα στην Ιταλία όπου και ζούσα και τα περσινά Χριστούγεννα που τα πέρασα στην άλλη πλευρά του πλανήτη, με μαγιό και κοκτέιλ στο χέρι.

Έχω καιρό, πολύ καιρό να γράψω τις σκέψεις μου και να τις μοιραστώ μαζί σου, όπως έκανα παλιότερα. Πριν περίπου 4 χρόνια έγραφα αρκετά συχνά σκέψεις και συναισθήματα, ίσως γιατί ήμουν πιο αυθόρμητη, ίσως γιατί δεν συνειδητοποιούσα τότε σε πόσους ανθρώπους έφταναν εκείνες οι τόσο προσωπικές μου σκέψεις. Ίσως γιατί τότε είχα πιο πολύ χρόνο. Δεν ξέρω.

Από τη δουλειά γραφείου στο full-time travel blogging. Γίνεται; Και όμως γίνεται!Βρέθηκα στην εκπομπή του Alpha, Alpha Pantou και μίλησα για το πώς αποφάσισα να αφήσω τα δουλειά του γραφείου και να κάνω τη δουλειά του travel blogging full-time job.

Μπροστά μου το μικρό αυτό γυάλινο διαμαντάκι μού έκλεινε το μάτι. Είχε έρθει η ώρα να ζήσω αυτή την τόσο ξεχωριστή εμπειρία διαμονής κάπου πάνω από τον αρκτικό κύκλο στη Βόρεια Σουηδία. Η χαρά μου ήταν πραγματικά απερίγραπτη και όταν αντιλήφθηκα και τη θέα που είχα από το δωμάτιο, την τεράστια παγωμένη λίμνη να απλώνεται μπροστά μου, ένιωσα για λίγο ο πιο τυχερός άνθρωπος του κόσμου.