Category

Ιστοριες

Category

Σε ένα κόσμο που μπορείς να γίνεις τα πάντα, εσύ γίνε ευγενικός

” Σε ένα κόσμο που μπορείς να γίνεις τα πάντα, εσύ γίνε ευγενικός”, αυτή η φράση συνοψίζει το τέλος μιας πολύ περίεργης και αρκετά “αγενούς” εβδομάδας η οποία ομολογώ πως με δυσκόλεψε, με στεναχώρησε αλλά κυρίως με προβλημάτισε και με έκανε να πάρω λίγο χρόνο και να σκεφτώ.

Όσο για μενα, πάντα γύριζα σπίτι όπου και να βρισκόμουν. Ή σχεδόν πάντα. Πέρασα μόνο τρεις χρονιές μακριά από το σπίτι μου, 2 χρονιές τις πέρασα στην Ιταλία όπου και ζούσα και τα περσινά Χριστούγεννα που τα πέρασα στην άλλη πλευρά του πλανήτη, με μαγιό και κοκτέιλ στο χέρι.

Έχω καιρό, πολύ καιρό να γράψω τις σκέψεις μου και να τις μοιραστώ μαζί σου, όπως έκανα παλιότερα. Πριν περίπου 4 χρόνια έγραφα αρκετά συχνά σκέψεις και συναισθήματα, ίσως γιατί ήμουν πιο αυθόρμητη, ίσως γιατί δεν συνειδητοποιούσα τότε σε πόσους ανθρώπους έφταναν εκείνες οι τόσο προσωπικές μου σκέψεις. Ίσως γιατί τότε είχα πιο πολύ χρόνο. Δεν ξέρω.

Από τη δουλειά γραφείου στο full-time travel blogging. Γίνεται; Και όμως γίνεται!Βρέθηκα στην εκπομπή του Alpha, Alpha Pantou και μίλησα για το πώς αποφάσισα να αφήσω τα δουλειά του γραφείου και να κάνω τη δουλειά του travel blogging full-time job.

Μπροστά μου το μικρό αυτό γυάλινο διαμαντάκι μού έκλεινε το μάτι. Είχε έρθει η ώρα να ζήσω αυτή την τόσο ξεχωριστή εμπειρία διαμονής κάπου πάνω από τον αρκτικό κύκλο στη Βόρεια Σουηδία. Η χαρά μου ήταν πραγματικά απερίγραπτη και όταν αντιλήφθηκα και τη θέα που είχα από το δωμάτιο, την τεράστια παγωμένη λίμνη να απλώνεται μπροστά μου, ένιωσα για λίγο ο πιο τυχερός άνθρωπος του κόσμου.

Άλλωστε είναι ξεκάθαρο πως μέσα στην Αθήνα βρίσκεται ολόκληρη η Ελλάδα, κομμάτια, γεύσεις και μυρωδιές από κάθε γωνιά της τα οποία συγκεντρώνονται εδώ, στην πρωτεύουσα και παρηγορούν εμάς τους Αθηναίους που βρισκόμαστε μέσα στη βαβούρα της αλλά παράλληλα δίνουν και στον τουρίστα μια γεύση Ελλάδας χωρίς να χρειάζεται πρακτικά να πάει πολύ μακριά για να τη γευτεί

Σε αυτό το κείμενο, δε σκοπεύω να σου προτείνω προορισμούς αλλά ιδέες για να ταξιδέψεις διαφορετικά, να πάρεις ιδέες που ίσως να μην σου είχαν περάσει από το μυαλό αλλά και να μπεις για λίγο… στο δικό μου μυαλό. Γιατί το παρακάτω είναι το δικό μου Buckelist για τη φετινή χρονιά. Για δες…

Puerto Rico, ένας εξωτικός προορισμός κάπου καλά κρυμμένος στην αγκαλιά της Καραϊβικής, δίπλα από τη Δομινικανή Δημοκρατία και πολύ κοντά στην Κούβα και τη Τζαμάικα. Ένας προορισμός που για πολλούς Έλληνες παραμένει ακόμα άγνωστος και συνδέεται ίσως μόνο με το τραγούδι των Vaya Con Dios “Ay ay ay ay Puerto Rico”.

Ομολογώ πως το 2017 ήταν από τις πιο έντονες χρονιές μου. Τις πιο ιδιαίτερες. Με έκανε να γελάσω πολύ, με έκανε να ερωτευτώ, να πάθω την πρώτη μου κρίση πανικού, να κλάψω, να φτιάξω βαλίτσες πολύ περισσότερες φορές από τις προηγούμενες χρονιές και μου έμαθε πως ό,τι και να γίνει πρέπει να κοιτάω μπροστά και να έχω έτοιμο πάντα ένα plan B.

Τελικά δεν υπάρχουν μόνο οι κλασικοί τρόποι για να ταξιδέψει κανείς και πως στην Ελλάδα δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο. Δηλαδή να μπορεί κανείς να ταξιδέψει με τον blogger που διαβάζει και εμπιστεύεται και να βιώσει ξεχωριστές εμπειρίες που θα δημιουργήσουν όμορφες αναμνήσεις και πολύ μα πολύ φωτογραφικό υλικό που θα δείχνει κανείς και στα εγγόνια του.