Category

Train Stories

Category

SkyNest: Η εμπειρία μου στη Σουηδική Λαπωνία

Μπροστά μου το μικρό αυτό γυάλινο διαμαντάκι μού έκλεινε το μάτι. Είχε έρθει η ώρα να ζήσω αυτή την τόσο ξεχωριστή εμπειρία διαμονής κάπου πάνω από τον αρκτικό κύκλο στη Βόρεια Σουηδία. Η χαρά μου ήταν πραγματικά απερίγραπτη και όταν αντιλήφθηκα και τη θέα που είχα από το δωμάτιο, την τεράστια παγωμένη λίμνη να απλώνεται μπροστά μου, ένιωσα για λίγο ο πιο τυχερός άνθρωπος του κόσμου.

Μετά από πολλά χρόνια που σχεδίαζα να ταξιδέψω με τρένα στην Ευρώπη με το interrail εισιτήριο, κατάφερα επιτέλους την προηγούμενη χρονιά να κάνω πραγματικότητα το συγκεκριμένο ταξίδι παρόλο που έπρεπε να το περιορίσω σε μόλις 4 χώρες αντί για 10 που είχα στα αρχικά μου πλάνα.

Τελικά δεν υπάρχουν μόνο οι κλασικοί τρόποι για να ταξιδέψει κανείς και πως στην Ελλάδα δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο. Δηλαδή να μπορεί κανείς να ταξιδέψει με τον blogger που διαβάζει και εμπιστεύεται και να βιώσει ξεχωριστές εμπειρίες που θα δημιουργήσουν όμορφες αναμνήσεις και πολύ μα πολύ φωτογραφικό υλικό που θα δείχνει κανείς και στα εγγόνια του.

Επισκέφθηκα πρώτη φορά την Αλεξάνδρεια πριν λίγους μήνες με αφορμή ένα επαγγελματικό ταξίδι μου στο Κάιρο. Την είχα χρόνια στο bucketlist μου λόγω αγάπης μου για τον Κ.Π. Καβάφη αλλά και της περιέργειάς μου να δω από κοντά την περίφημη βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας.

Cinque terre, στα ελληνικά “5 γαίες” ή πιο εύκολα.. πέντε χωριά! Ναι, καλά κατάλαβες, σήμερα θα σου μιλήσω για ένα από τα πιο ρομαντικά (και αγαπημένα μου) μέρη στην Ιταλία.

Οι επιβλητικοί βράχοι των Μετεώρων πάνω από την πόλη την Καλαμπάκας είναι κάτι πέρα από κάθε φαντασία, πέρα από κάθε λογική και έχοντας ταξιδέψει σε αρκετά μέρη του πλανήτη μπορώ να πω με σιγουριά πως -μέχρι στιγμής- δεν έχω συναντήσει πουθενά αλλού κάτι παρόμοιο!

Tstories-transbItaliana

Το ξέρεις, έχω κόλλημα/έρωτα/τρέλα με τα τρένα. Είναι η έμπνευσή μου και το μόνο μέρος που με χαλαρώνει και μου βγάζει το ρομαντισμό μου. Σε ένα τρένο ξεκίνησε το blog μου, σε ένα τρένο πέρασα τις πιο ουσιαστικές ώρες με τον εαυτό μου, σε ένα τρένο ερωτεύτηκα τρελά, σε ένα τρένο έκανα σχέδια για τις επόμενες επαγγελματικές μου κινήσεις.

Σήμερα που λες, ο αγαπημένος μου Υπερσιβηρικός Σιδηρόδρομος κλείνει τα 100! Εκατό ολόκληρα χρόνια από την ολοκλήρωσή του. Εκατό ολόκληρα χρόνια που ένα τρένο κατάφερε να ενώσει από τη μια άκρη μέχρι την άλλη άκρη, τη μεγαλύτερη χώρα του κόσμου. Πάνω από 9.000 χιλιόμετρα και 8 time zones, ο συγκεκριμένος σιδηρόδρομος κατάφερε να ενώσει μεγάλες πόλεις, μικρά χωριά, να μηδενίσει αποστάσεις και να φέρει πιο “κοντά” προς τη δύση, το αποκομμένο σιβηρικό κομμάτι της χώρας.

Μια καινούρια εμπειρία έρχεται να προστεθεί στη ζωή μου και στο… ταξιδιωτικό βιογραφικό μου και η χαρά μου είναι πραγματικά απερίγραπτη γιατί είναι πρώτη φορά που ένας Έλληνας travel blogger αναλαμβάνει την οργάνωση και διεξαγωγή ενός ταξιδιού & μάλιστα με ταξιδιώτες όχι από την Ελλάδα αλλά από το εξωτικό Πουέρτο Ρίκο!