Category

Solo Travel

Category

Ξεπερνώντας φοβίες – Rafting δυσκολίας 4

Στο τέλος της διαδρομής, βρεγμένη από την κορυφή μέχρι τα νύχια και με την καρδιά να χτυπά δυνατά, συνειδητοποίησα πως παρόλο το άγχος που είχα στη διαδρομή, είχα μόλις καταφέρει να ξεπεράσω τη φοβία μου με το νερό χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη χώρα μου

Ποιο είναι το πιο τρελό πράγμα που έχεις κάνει στη ζωή σου; Για εμένα ήταν το πρώτο ταξίδι μου εκτός Ευρώπης εντελώς μόνη μου. Θυμάμαι ότι όλοι οι δικοί μου άνθρωποι με έλεγαν τρελή και πως παρόλο που φοβόμουν πολύ, η δίψα μου να γνωρίσω νέα μέρη ήταν πολύ μεγαλύτερη από κάθε φόβο ή δισταγμό.

Κάπως έτσι, τόσο απλά και όμορφα καλέστηκα από την όμαδα του TEDxUniPi για να μιλήσω στο TED. Θυμάμαι πως τα πρώτα λεπτά που άνοιξα πριν 5 μήνες το email με τίτλο TEDxUniversityofPiraeus- Πρόσκληση, δάκρυσα. Όσο μελό και να ακούγεται, ναι, δάκρυσα! Μετά από 7 χρόνια που είμαι στο χώρο του travel blogging και τον έχω “φάει με το κουτάλι” από την αρχή που δεν υπήρχαν άλλα travel blogs στην Ελλάδα, μέχρι τη σημερινή φάση που όλοι έχουν γίνει Instagrammers και influencers, το να σε καλούν να μιλήσεις σε TED για τη διαδρομή σου, για τα όνειρά, τις αξίες, τα πιστεύω σου και τα όσα έχεις κάνει αλλά και για εκείνα που ονειρεύεσαι να κάνεις στην πορεία, είναι μεγάλη τιμή και παράλληλα μεγάλη προσωπική επιτυχία και αναγνώριση.

Οι εικόνες που είδα στην Κεντρική Αμερική με την καταπράσινη βλάστηση, τις τροπικές νεροποντές των 2 λεπτών, τις ηλιόλουστες ημέρες με την τρελή υγρασία, τον ωκεανό και τις ατελείωτες παραλίες έρχονται σε αντίθεση με την ξηρασία της Ιορδανίας, την πορτοκαλί άμμο της ερήμου Wadi Rum, τα δροσερά βράδια στην Ερυθρά Θάλασσα και την ηρεμία της Νεκράς Θάλασσας.

Το 2018 ήταν η πιο ταξιδιάρικη χρονιά μου μέχρι τώρα. Μεταξύ ταξιδιών για το blog, ταξιδιών με τα group μου αλλά και μικρών προσωπικών εξορμήσεων, νομίζω πως ήταν μια χρονιά ρεκόρ. Μια χρονιά που κοιμήθηκα ελάχιστα στο κρεβάτι μου ενώ πρέπει να διανυκτέρευσα σε πάνω από 100 διαφορετικά μέρη και κοιμήθηκα σε τόσα αλλά και παραπάνω κρεβάτια από τη μια γωνιά του πλανήτη μέχρι την άλλη.

Αυτό ήταν! Αποφάσισα πως έπρεπε να δηλώσω συμμετοχή και να προσπαθήσω να εκπροσωπήσω για ακόμα μια φορά τη χώρα μου σε αυτό το τόσο διαφορετικό roadtrip στην Κεντρική Αμερική! Και είναι η στιγμή που θέλησα να το πω και σε σενα. Όχι, αυτή τη φορά δε χρειάζομαι την ψήφο σου, παρά μόνο τη θετική σου ενέργεια!

Είμαι σίγουρη πως έστω μία φορά στη ζωή σου έχεις ονειρευτεί να ξυπνάς κάπου στη μέση του πουθενά κάτω από τεράστιους κοκοφοίνικες, τον ήλιο να πέφτει πάνω σου και συ να περπατάς αγουροξυπνημένος και να ρίχνεις μια βουτιά στα σμαραγδένια νερά της Καραϊβικής για να ξυπνήσεις.

Πέντε Δεκεμβρίου το 2017 έβγαζα επίσημα την παρακάτω ανακοίνωση “Ταξίδι στο Μαρόκο μόνο για γυναίκες! Έρχεσαι;” και μόλις 2,5 μήνες αργότερα εννιά γυναίκες από Αθήνα, Κρήτη, Λέσβο και Σκιάθο δείχνοντας μου εμπιστοσύνη έφταναν στο αεροδρόμιο για να βρεθούμε και να πετάξουμε όλες μαζί για το Μαρόκο. Χωρίς να γνωριζόμαστε ουσιαστικά από πριν.