Category

Σκεψεις

Category

Όταν την ημέρα της γυναίκας γιορτάζουν και οι άντρες

Όμως θέλω να ευχαριστήσω και τους άντρες της ζωής μου. Φίλους, γνωστούς αλλά και αγνώστους. Άντρες με άλφα κεφαλαίο που ξέρουν να σέβονται, να υπερασπίζονται και να εξυμνούν τη γυναίκα όχι γιατί τη θεωρούν πιο αδύναμη αλλά γιατί αναγνωρίζουν τη δύναμή της και συνειδητοποιούν ότι χωρίς αυτή ο κόσμος θα ήταν πολύ βαρετός και αδιάφορος.

Μου λείπεις και σου ζητώ συγγνώμη που σε είχα τόσο δεδομένο. Που θεωρούσα ότι η σχέση μας ήταν “σιγουράκι”. Ότι θα βρισκόσουν πάντα εκεί διαθέσιμος για μένα. Αγαπημένε μου κόσμε. Μου λείπεις. Μου λείπουν τα βουνά σου, τα ποτάμια σου, οι θάλασσες σου, τα χωριά σου, οι πόλεις σου. Μα πάνω απ’όλα μού λείπουν οι άνθρωποί σου! Οι φυλές σου. Η πολυχρωμία σου. Η “βαβέλ” σου.

Πόσες φορές σκέφτηκες τον τελευταίο χρόνο τις δύο αυτές λεξούλες; “Δεν μπορώ;” Άπειρες, σωστά; Και πόσες φορές  συνειδητοποίησες μέσα στο 2020 ότι τελικά μπορείς; Ότι τελικά μπόρεσες; Χμ Μία; Ίσως καμία;

Η φράση έλεγε: “Give forgiveness, that is your greatness” σε ελεύθερη μετάφραση “συγχώρεσε, αυτό είναι το μεγαλείο σου”. Και ναι, ακριβώς εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα πως αυτό που έπρεπε να κάνω για να αφήσω με ψυχική ηρεμία το 2020  πίσω  μου, ήταν αυτό ακριβώς. Να το συγχωρέσω.

Κάπου εκεί και έχοντας στο ενδιάμεσο γυρίσει και από το roadtrip έρχομαι αντιμέτωπη με τον πιο μεγάλο μου φόβο, το να δεχτώ ότι έχω νικηθεί. Ότι ο covid με κατέστρεψε επαγγελματικά, ότι με έφερε 2 χρόνια πίσω, ότι μου πήρε όλα όσα είχα πετύχει με πολύ κόπο τα τελευταία χρόνια. Και ξέρεις, δεν είναι εύκολο να το αποδεχτείς αυτό. Πέρασα μέρες και νύχτες κλαίγοντας. Όλα όσα είχα χτίσει πήγαν στα σκουπίδια. 

Μήπως είναι καιρός να αρχίσουμε να εστιάζουμε περισσότερο στις θετικές ειδήσεις και να σκεφτόμαστε τα επόμενά μας βήματα με όσο το δυνατό περισσότερη αισιοδοξία; Τις τελευταίες τρεις εβδομάδες έχω κουραστεί να ακούω μόνο άσχημες ειδήσεις. Ανθρώπους να σχολιάζουν με αρνητισμό. Ανθρώπους να γκρινιάζουν, να μαλώνουν, να μαυρίζουν το News feed του Facebook μου. Φυσικά και εγώ φοβάμαι, αγχώνομαι, αλλά φτάνει με όλο αυτό τον αρνητισμό.

Και όμως, υπάρχουν κάποια μικρά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε βοηθώντας τον τουρισμό γενικότερα,  αλλά και πιο συγκεκριμένα τον τουρισμό της χώρας μας, χωρίς να χρειάζεται να σηκωθούμε από τον καναπέ μας και τις περισσότερες φορές χωρίς να χρειάζεται να βάλουμε καν το χέρι στην τσέπη μας.

give me some time

Πόσες φορές δεν έχεις ακούσει να μιλάνε για ταξίδια ζωής; Πολλές, είμαι σίγουρη! Και όμως, έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι στο καλό σημαίνει αυτό το ταξίδι ζωής; Συνήθως, η…

Στο τέλος της διαδρομής, βρεγμένη από την κορυφή μέχρι τα νύχια και με την καρδιά να χτυπά δυνατά, συνειδητοποίησα πως παρόλο το άγχος που είχα στη διαδρομή, είχα μόλις καταφέρει να ξεπεράσω τη φοβία μου με το νερό χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη χώρα μου

Πόσο τυχεροί όσοι έχουν τέτοιες αναμνήσεις αλλά και τους ανθρώπους που τις δημιουργησαν μαζί τους. Πόσο όμορφο να γυρίζεις στο χωριό και να σε περιμένει όπως πάντα η γιαγιά με τα χέρια ανοιχτά για να σε πάρει αυτή την αγκαλιά που σε κάνει όλα αυτά τα χρόνια που επιστρέφεις εκεί, στο χωριό.


Κάνε εγγραφή για να ταξιδεύουν πρώτα σε σένα τα νέα του travel blog tstories.gr!
Ταξιδιωτικοί οδηγοί, ιδέες για ταξίδια και τρόποι για να αποταμιεύσεις για το επόμενο ταξίδι σου αλλά και σκέψεις και inspiration για το πρώτο σου solo ταξίδι! Όλα εδώ!

Happy Travels!
close-link