Πριν λίγες ημέρες με αφορμή το ταξίδι μου στην Τοσκάνη, βρέθηκα 24 ώρες στο Μιλάνο πριν πάρω το τρένο με κατεύθυνση τους καταπράσινους λόγους της κεντρικής Ιταλίας.

Έχοντας ζήσει περίπου ένα χρόνο και κάτι στο Μιλάνο, ομολογώ πως του έχω μια μικρή αδυναμία και κάθε φορά που επιστρέφω επιδιώκω να περπατήσω σε μερικά από τα αγαπημένα μου σημεία στην πόλη αλλά και να ανακαλύψω νέα όμορφα μέρη που μόλις άνοιξαν ή που δεν είχε τύχει να τα επισκεφθώ στο παρελθόν.

Έτσι και αυτή τη φορά, παρόλο που είχα στη διάθεσή μου μόλις 24 ώρες, επεδίωξα να δω και να κάνω όσο περισσότερα μπορούσα, χωρίς όμως να βιάζομαι. Πήγα για aperitivo με πρώην συμφοιτητές, κοιμήθηκα λίγο αργότερα από ότι συνηθίζω, βγήκα με φίλους από το Erasmus μου,  ξύπνησα λίγο νωρίτερα για να προλάβω μια φωτογράφιση στην Galleria Vittorio Emanuele, ανακάλυψα νέα μέρη και φυσικά πήγα στον αγαπημένο μου σιδηροδρομικό σταθμό για να βγάλω τις απαραίτητες φωτογραφίες αλλά και εισιτήριο για τον επόμενο προορισμό μου. Πού να στα πω και πιο αναλυτικά!

Σημείωσε κάποια από τα πράγματα που έκανα γιατί είμαι σίγουρη πως αξίζει να τα βάλεις και συ στο πρόγραμμά σου! Ξεκινάμε;

Ανακάλυψα  νέα μέρη στο Μιλάνο

Αυτό που αγαπώ στη συγκεκριμένη πόλη είναι ότι συνεχώς ανοίγουν νέα μαγαζιά και ότι όσο πιο πολύπλοκη είναι για τον οδηγό τόσο φιλική είναι για τον πεζό. Περπατώντας ανακαλύπτεις όμορφες γωνιές και υπέροχα κτήρια που σε άλλη περίπτωση δε θα τα πρόσεχες με τίποτα. Αυτή τη φορά λοιπόν, εντόπισα τον τερματικό σταθμό των tram (ναι, μη γελάς, πάντα αναρωτιόμουν πώς να είναι), ο οποίος βρίσκεται στην περιοχή Navigli, άνοιξα μια πόρτα μιας παλιάς αποθήκης και βρέθηκα σε ένα τεράστιο αίθριο με καφετέριες, εστιατόρια και μπαρ (περιοχή Navigli) και βρήκα μια πολύ μικρή αλλά όμορφη πλατεία ( Sant’Angelo) πίσω από το Hostel που έμεινα κοντά στο σταθμό Turati.

Κοιμήθηκα σε Μοναστήρι

Όπως σου είπα, το Μιλάνο αλλάζει και εξελίσσεται συνεχώς και ένας ακόμα λόγος που λέω κάτι τέτοιο είναι το παλιό Μοναστήρι στο οποίο κοιμήθηκα κατά την παραμονή μου στο Μιλανάκι μου. Στην περιοχή Brera λοιπόν, και συγκεκριμένα στο χώρο που βρισκόταν ένα παλιό μοναστήρι, δημιουργήθηκε ένα καινούριο art deco Hostel, το οποίο λέγεται New Generation Hostel Urban Brera. Μια νέα κατηγορία hostels που ξεφεύγουν από την παλιά εκδοχή των κοινόχρηστων δωματίων και της αδιάφορης αισθητικής που ομολογώ πως είχα περιέργεια να δω από κοντά. Ό,τι πρέπει για μία με δύο βραδιές και πολύ κοντά στη Montenapoleone και στο κέντρο.

Πήγα για aperitivo στη Fonderie Milanesi

Οι Fonderie Milanesi άνοιξαν το 2013, όταν εγώ είχα ήδη φύγει από το Μιλάνο και ομολογώ πως το είχα άχτι να βρω το συγκεκριμένο μέρος για να πιω το aperitivo μου. Σε ένα καλά κρυμμένο δρομάκι, χτυπάς ένα κουδούνι και η σιδερένια άσπρη πόρτα ανοίγει μπροστά σου. Αφού περπατήσεις σε ένα τεράστιο αίθριο με χαλίκι, δέντρα και μερικά μαγαζάκια δεξιά και αριστερά, βρίσκεις στο βάθος τη μαυρόασπρη ταμπέλα του bar Fonderie Milanesi. Ένας τεράστιος χώρος σαν αποθήκη (ήταν κάποτε χυτήριο), απλώνεται μπροστά σου με ξύλινα μεγάλα μοναστηριακά τραπέζια και ένα μπαρ με όμορφους barmen ενώ στο βάθος ένας κηπάκος με πολύχρωμα τραπεζάκια, λουλούδια και μουσική σε περιμένει για να πιεις το ποτό σου και να τσιμπήσεις από τον μπουφέ. (διεύθυνση)

Να πας στις 7 (όχι πολύ αργά) για να βρεις να καθίσεις καθώς δυστυχώς δε σηκώνει κανείς τα τηλέφωνα για να κάνεις κράτηση, ενώ να θυμάσαι πως Δευτέρα είναι κλειστά. Τα κοκτέιλ τους είναι σούπερ, το ίδιο και το φαγητό. Μη φύγεις από την ίδια πόρτα που μπήκες, έχει και άλλη έξοδο που βγαίνει σχεδόν  δίπλα στο grande naviglio. Σε προκαλώ να την ανακαλύψεις!

Πήγα για φαγητό στο Grande Naviglio

Δε γίνεται να πάω στο Μιλάνο και να μην περάσω μια βόλτα από την περιοχή Navigli. Η βραδιά ήταν απίθανη. έκανε ζέστη και ήταν ό,τι πρέπει για μια βόλτα στο grande naviglio. Γενικά αποφεύγω να τρώω εκεί γιατί είτε έχει πολύ κόσμο είτε γιατί τα περισσότερα μαγαζιά τα βρίσκω πολύ τουριστικά. Παρόλα αυτά, δε μπόρεσα να πω όχι σε ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και σε ένα tagliere με αλλαντικά και τυριά. (Bellariva)

Πήγα για ποτό στο N’ombra de vin

Και εκεί που είπα πως ήταν ώρα να γυρίσω στο δωμάτιο και ο φίλος μου ο Stefano προσφέρθηκε να με πάει με το αυτοκίνητό του, πέσαμε κατά τύχη στο συγκεκριμένο μαγαζάκι και επειδή είδαμε κόσμο είπαμε να σταματήσουμε να πιούμε ένα ακόμα ποτήρι κρασί. Ο χώρος του bar, δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο, οπότε την ώρα που πήραμε το ποτήρι μας για να βγούμε έξω με τους υπόλοιπους, το μάτι μου έπεσε σε μια σκάλα ενώ άκουγα να έρχεται από εκεί διαφορετική μουσική από αυτή που έπαιζε στο χώρο που ήμασταν.

Κατεβήκαμε όλο περιέργεια τη σκάλα και αντικρίσαμε ένα απίστευτο υπόγειο γεμάτο κόσμο που χόρευε ιταλικά τραγούδια δεκαετίας ’80, φοβερή διακόσμηση και όλων των ειδών τα ποτά κατά μήκος του υπογείου. Ω ναι! Υποσχέθηκα ότι εκεί θα επιστρέψω!

Γνώρισα από κοντά τους ιδιοκτήτες της BRIC’S

Με αφορμή τη συνεργασία μου με την εταιρεία Bag Stories την επόμενη ημέρα ,ξύπνησα και βρέθηκα στην αγαπημένη μου Galleria Vittorio Emanuele για να γνωρίσω από κοντά κάποιους από τους ανθρώπους της ιταλικής εταιρίας Bric’s -φοβερές βαλίτσες που θα τις βρεις στην Ελλάδα στο eshop και τα καταστήματα των Bag Stories-.

Στο κατάστημα της Bric’s στη Galleria, με περίμενε ο Angelo, export manager της εταιρείας και αφού μου μίλησε (πάντα στα ιταλικά φυσικά <3) για την ιστορία της οικογενειακής αυτής επιχείρησης που ξεκίνησε το ’52 πολύ κοντά στη λίμνη Como και εξελίχθηκε σε τεράστιο όνομα στα ταξιδιωτικά είδη/βαλίτσες, κάναμε μια μεγάλη βόλτα τόσο εντός του καταστήματος της Bric’s όσο και στο εμπορικό κέντρο La Rinascente.

Enjoying a private tour with @bricsmilano. Starting point: the Bric's store at Galleria Vittorio Emanuele

A post shared by MARIA KOFOU • Tstories ✈️ (@travelstoriesfromyworld) on

Ομολογώ πως ένιωθα ότι ήμουν στον παράδεισο της βαλίτσας και ήθελα να τις αγοράσω όλες. Η δική μου αγαπημένη είναι η Bellagio business carry-on με το εξωτερικό τσεπάκι και τις δερμάτινες λεπτομέρειες. Χαρακτηριστικό της ιταλικής φινέτσας και της ιδιαίτερης προσοχής που δίνουν οι Ιταλοί σε ό,τι δημιουργούν!

Λίγο πριν συνεχίσω τη βόλτα μου γύρω από το Duomo, επιστρέψαμε με τον Angelo για να κάνουμε μια μικρή φωτογράφιση με κάποια από τα αγαπημένα μου βαλιτσάκια έξω από το κατάστημα. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ όμορφο και γω ομολογώ πως ένιωσα λίγο… πιο Ιταλίδα στην καρδιά! <3

Ήπια τον καφέ μου στο Manuelina Focacceria 

Ένας γρήγορος καφές στο πόδι είναι πάντα απαραίτητος! Αυτή τη φορά ανακάλυψα ένα καφέ-focacceria στην πλαινή είσοδο του εμπορικού La Rinascente και αποφάσισα πως έπρεπε να δοκιμάσω. Φυσικά ο καφές κοστίζει μόνο ένα ευρώ ενώ οι πεντανόστιμες focaccie δε θα σε αφήσουν ασυγκίνητο. (βρες το)

Έφαγα το panzerotto μου στου Luini

Είναι πλέον παράδοση. Panzerotto στου Luini. Τα panzerotti είναι αγαπημένη αλμυρή λιχουδιά της νότιας Ιταλίας που όμως έγινε must προορισμός τόσο για τους Μιλανέζους όσο και για τους τουρίστες που επισκέπτονται την περιοχή. Ας πούμε ότι είναι κάτι σαν τη δική μας τυρόπιτα αλλά είναι σκεπαστή, έχει πιο χορταστική ζύμη και στο εσωτερικό της θα βρεις μοτσαρέλα, ντομάτα  και άλλα καλούδια ανάλογα με τα γούστα σου. Αν βρεθείς στο Μιλάνο, πρέπει να δοκιμάσεις!

Έχε υπόψη σου πως το μαγαζάκι είναι μια σταλιά και υπάρχουν ουρές. Όσο πιο νωρίς λοιπόν τόσο καλύτερα. Α ναι! Μετά τις 4 το μεσημέρι το μαγαζί κλείνει και όχι, δεν ξανα-ανοίγει το βράδυ. (διεύθυνση)

Είδα τους περίφημους φοίνικες στην πλατεία Duomo

Ναι ναι ναι! Η piazza del Duomo έχει πλέον τους δικούς της φοίνικες! Και μπορεί να υπήρξαν πολλές κόντρες και αρνητικές αντιδράσεις από τους κατοίκους της περιοχής αλλά όπως φαίνεται το πράσινο ήρθε επιτέλους και στην πλατεία του Duomo!

Αφού θα πας που θα πας στην πλατεία, κατευθύνσου προς τους φοίνικες και τις μπανανιές και κάτσε για λίγο κάτω από τη σκιά τους. Το θέαμα, ο ίσκιος και οι ωραίες φωτογραφίες που θα βγάλεις, θα σε ανταμείψουν!

Πήγα στο Stazione Centrale για να βγάλω εισιτήρια

Η βόλτα μου στο Μιλανάκι ολοκληρώθηκε όπως πάντα με το πέρασμά μου από τον Stazione Centrale. Έβγαλα όπως πάντα τις φωτογραφίες μου, θυμήθηκα τις πρώτες στιγμές που είχα ξεκινήσει το Blog μου κατεβαίνοντας από το τρένο και πατώντας το πόδι μου σε αυτόν ακριβώς το σταθμό και… όπως το θέλει άλλωστε πάντα η παράδοση, έβγαλα εισιτήριο και επιβιβάστηκα με κατεύθυνση την επαρχία της Brescia…

Εσύ από εδώ μπορείς να βγάλεις εισιτήριο για Βερόνα, Βενετία αλλά και για τις περισσότερες πόλεις της Ιταλίας. Ο Stazione Centrale di Milano, είναι άλλωστε ένας από τους καλύτερους σιδηροδρομικούς σταθμούς της χώρας!

Comments

comments

Author

Travel Blogger & solo traveler | Digital PR & Community Manager

Write A Comment