Αυτό το κείμενο είναι για όλα τα πιτσιρίκια της γενιάς του αδερφού μου, τα λίγο μικρότερα και τα λίγο μεγαλύτερα, εκεί στα 20 με 24 που είσαι ακόμα σε φάση ανακάλυψης τόσο του εαυτού σου όσο και του κόσμου γύρω σου.

Εσύ λοιπόν που είσαι 20 και κάτι, ήρθε η ώρα να μάθεις πως πρέπει να φύγεις από την Ελλάδα. Ναι, βλέπω ήδη τη μητέρα μου και τις μητέρες πολλών άλλων πιτσιρικάδων, που αυτή τη στιγμή διαβάζουν αυτό το κείμενο, να λένε: “αυτή είναι τρελή, μην την ακούς, πρέπει να μείνεις εδώ για να είσαι κοντά μου (πόσο εγωιστική φράση) ή για να αλλάξεις την πατρίδα” (πόσο αφελής φράση).

Και όμως. Ήρθε η ώρα να φύγεις! Τώρα που είναι ακόμα νωρίς, που δεν έχεις υποχρεώσεις, που δεν έχεις σταθερή δουλειά ούτε γυναίκα/ άντρα και παιδιά για να φροντίσεις. Tώρα που δεν έχεις ακόμα κουραστεί να προσπαθείς, που το σώμα σου το επιτρέπει και ακόμα περισσότερο η ψυχή σου!

Φύγε γιατί αν έζησες τα πρώτα 20 χρόνια της ζωής σου σε αυτή τη χώρα σίγουρα δεν έχεις δει καμιά από τις μεγάλες αλλαγές που συνέβησαν στον κόσμο. Φύγε γιατί 20 χρόνια τώρα οι πολιτικοί είναι οι ίδιοι και οι ίδιοι, λένε κάθε φορά πως τα πράγματα θα αλλάξουν και οι πολίτες ξεχνάνε πως αυτοί οι ίδιοι πολιτικοί που τώρα τάζουν αλλαγή είναι εκείνοι που πριν τα σκάτωσαν. Aυτοί που χρέωσαν τη γενιά σου και τις επόμενες στερώντας σου πράγματα που σε άλλες χώρες είναι αυτονόητα.

Φύγε γιατί η τηλεόραση έχει γεμίσει από γέρους αναλυτές που τσακώνονται στα παράθυρα των τηλεοπτικών καναλιών λέγοντας τα ίδια που έλεγαν 40 χρόνια πριν και τα “πρωινά” έχουν γεμίσει χαζές ξανθές που τραγουδάνε και χορεύουν για να σε κάνουν να ξεχάσεις. Φύγε γιατί ο Βέρτης δε θα δώσει ποτέ λύση στα προβλήματά σου ούτε θα σε κάνει να δεις τα πράγματα με τρόπους που αυτή τη στιγμή δε μπορείς ούτε να φανταστείς.

Φύγε γιατί πρέπει να δεις τις αλλαγές στον κόσμο. Να δεις πόσο άλλαξε με τα χρόνια το Παρίσι, η Νέα Υόρκη. Πώς μια χώρα φτωχή όπως η Νότια Αφρική μέσα στη φτώχεια της κατάφερε να φιλοξενήσει το Mundial. Φύγε για να μάθεις πως εδώ και 5 χρόνια υπάρχει ένα τρένο που πάει με 90 km/h χωρίς οδηγό. Φύγε για να επισκεφτείς τη μεγαλύτερη βιβλιοθήκη του κόσμου.

Μην ακούς αυτούς που λένε πως όποιος μένει στην πατρίδα είναι αυτός που την αγαπά πραγματικά. Φύγε για να δεις ποιος πραγματικά είσαι και ποιος θες να γίνεις.

Φύγε γιατί πρέπει να γνωρίσεις νέα πρόσωπα, νέα σώματα, νέες κουλτούρες. Νέες γεύσεις.

Άσε το Ρόκκο να τραγουδάει “Και έμεινα εδώ να μη σου λείψει τίποτα”. Αυτό το τραγούδι είναι πλέον προϊστορικό.

Φύγε για να μάθεις πως κανένα πτυχίο δε σου δώσει ποτέ τόση γνώση όση σου δίνει ένα ταξίδι. Κανένα πτυχίο, δε θα σου μάθει τις πραγματικές αλλαγές που συμβαίνουν καθημερινά στον κόσμο, ούτε θα σε φέρει σε επαφή με τους κατοίκους μιας άλλης χώρας. Και κακά τα ψέματα. Πες μου τι αλλαγές είδες τα τελευταία 20 χρόνια στην Ελλάδα;

Φύγε γιατί αν μείνεις εδώ θα σε πείσουν πως στα 40 σου είσαι ακόμα νέος (χαλαράαα) και έχεις όλη τη ζωή μπροστά σου. Φύγε από το σπίτι των γονιών σου. Φύγε γιατί δεν πρέπει να διαβάζεις τις εφημερίδες που έχουν πρωτοσέλιδο τη βία στα γήπεδα. Δεν είναι σωστό. Το ποδόσφαιρο είναι απλά ένα άθλημα. Πήγαινε να περπατήσεις στις φαβέλες της Βραζιλίας για να καταλάβεις τι θα πει βία. Το να μην έχουν νερό στην Αφρική, αυτό είναι βία!

Φύγε και γύρισε πίσω μόνο όταν νιώσεις πως είσαι πραγματικά γεμάτος. Γεμάτος από εικόνες, εμπειρίες, νέες ιδέες. Γιατί πώς περιμένουμε από μια νεολαία που δεν έχει βγει ποτέ λίγο πιο έξω από την Ελλάδα, να φέρει νέες ιδέες και καινούριες αξίες στη χώρα μας ώστε να την κάνει καλύτερη;

Γύρισε μόνο αν νιώσεις πως έχεις δει την αλλαγή γύρω σου και μέσα σου και είσαι πλέον έτοιμος να τη φέρεις σπίτι σου. Γύρνα με τα όνειρα ενός 20χρονου στις πλάτες ενός 40άρη!

Αν είσαι 20 χρονών. Φύγε.

Comments

comments

Author

Travel Blogger & solo traveler | Digital PR & Community Manager

6 Comments

  1. Pingback: Αν είσαι 20 και κάτι… | Kiss My GRass

  2. Αν παρατηρήσεις αυτα που γράφεις μιλάς σαν γιαγιά στο χωριό. Σα να μην εχεις ΦΥΓΕΙ εσύ ποτε απο την “χώρα”.
    Μάθε λοιπον οτι καθαρούς πολιτικούς και χώρα που να σε ικανοποιεί και ωραίο “σύστημα” δε θα βρεις ευκολα. Μπορεί και να βρεις ομως. Οταν λες εξωτερικό εννοείς νεα Υόρκη και Παρίσι και Λονδίνο; Αυτη ειναι η εικόνα σου για το εξωτερικό; Και προτείνεις τι ακριβώς; Να παει καποιος να δουλέψει σαν σκυλί για να βγάζει λίγα περισσότερα απο οσα θα έβγαζε εδω (ενοίκια στο Παρίσι για 16τμ ξεκινάνε απο 600€) και με κοινωνική ζωη σχεδόν ανύπαρκτη; Θα γνωρίσει πολυ κοσμο σιγουρα, για να αποκτήσει φιλους ομως και να αναπτυχθούν συναισθήματα και εμπιστοσύνη θα περάσουν χρονια.
    Μαρία, δεν λεω οτι το σωστό ειναι να κάτσεις ούτε να φύγεις. Εχει παρα πολλα θετικά και αρνητικά κάθε περίπτωση. Το σωστό ειναι να κάνει ο καθένας ο,τι τον εκφράζει. Ο,τι θελει να κερδίσει απο τη ζωη. Θες λεφτα; Πηγαινε εξω να δουλέψεις. Θες περισσοτερο την κοινωνική ζωη; Κάτσε εδω (ή όπου) την εχεις φτιάξει. Σε εξιτάρει το ρίσκο και η δημιουργικότητα; Κάτσε εδω και προσπάθησε να κανεις κατι καινούργιο. Ή πηγαινε εξω να το κανεις καλυτερα. Λύση δεν υπαρχει. Η λύση του καθενός ειναι δικιά του.
    Γι αυτο λοιπον, Μαρία, προσπάθησε να μη μιλάς τόσο απόλυτα. Μαλιστα εσύ για να ψοφας τόσο να φύγεις θα πρέπει να εισαι η πιο εγκλωβισμένη εδω. Ή σε κατι.
    Και κατι ακομα. Αν θες να βοηθήσεις καποιον, δώστου συμβουλή. Οχι εντολή

    • Αγαπητέ Φώτη καλημέρα,
      Σε ευχαριστώ πολύ που διάβασες το κείμενό μου και ακόμα περισσότερο που το σχολίασες.
      Θα σου πρότεινα αρχικά να διαβάσεις το “about me” ώστε να απαντήσεις κατευθείαν στο αν είμαι η πιο εγκλωβισμένη ή όχι.
      Θα ήθελα επίσης να σημειώσω πως έχω ζήσει 4 χρόνια μεταξύ Ιταλίας και Ισπανίας και ήταν 100% επιλογή μου, όπως επιλογή μου ήταν να επιστρέψω και Ελλάδα.
      Το εξωτερικό δεν είναι μόνο το Παρίσι ή η Νέα Υόρκη όπως πολύ σωστά αναρωτιέσαι, γι’αυτό έγραψα και για τη Βραζιλία μέσα στο κείμενο. Έχω μόλις 3 εβδομάδες που επέστρεψα από Κολομβία και Παναμά και θεωρώ πως η ζωή εκεί είναι ακόμα πιο ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα. Το ότι δεν προτρέπω τους νέους να πάνε εκεί δε σημαίνει ότι μόνο το Παρίσι υπάρχει στον κόσμο.
      Επίσης, δεν ξέρω αν το πρόσεξες αλλά το ότι προτρέπω κάποιον να φύγει δε σημαίνει ότι του λέω να μείνει απαραίτητα σε μια άλλη χώρα. Το να ταξιδέψει και να δει τον κόσμο, να δει λίγο τι γίνεται παραέξω, ότι η Ελλάδα δεν είναι το κέντρο όλου του κόσμου, αυτό του λέω να κάνει όχι απαραίτητα να ξενιτευτεί.
      Τέλος, θα ήθελα να τονίσω πως αν δεν έγραφα “φύγε” και όχι “θα ήταν καλό να φύγεις” σίγουρα δε θα σου είχε τραβήξει την προσοχή το κείμενο. 😉 Όσο για το “γιαγιά στο χωριό” που μου έγραψες, όσο θα ταξιδεύω δε θα γερνάω αγαπητέ μου! Σε ευχαριστώ και πάλι για το σχόλιό σου και σε προτρέπω να διαβάσεις και προηγούμενα κείμενά μου.
      Θα με χαροποιούσε να απαντήσω και σε άλλα σχόλια/προβληματισμούς σου!
      Φιλικά,
      Μαρία

  3. Μαρία έχει ενδιαφέρον το κείμενο σου δεν θα το κριτικάρω δεν έχω κανένα δικαίωμα άπλα θα απαντήσω στην παρότρυνση σου …
    Μου λες να φύγω ωραία ως εδώ μου αναφέρεις και χώρες στης οποίες θα μπορούσα να πάω άλλα δεν σκεφτικές το πως?,,που θα βρω εκείνα τα χρήματα ν κάνω αυτό που λες με τι βιογραφικό θα πάω σε εκείνες τσ χώρες πού είναι αρκετά μπροστά όπως ανέφερες ως τιι?? γιατί στα 20 βρίσκεσαι σε σχολή η δουλεύεις για να ζήσεις να επιβιώσεις όλα αυτά που λες είναι ουτοπικά απλαααα…

    • Γεια σου Αντωνία! Το 20 δε σημαινει ακριβως τοτε, εννοω τη δεκαετία ολόκληρη! 😉 κ μπορει να ειναι ενα ταξιδι με επιστροφή εφόσον εισαι στη σχολή η ένα ταξιδι για ερασμους, ενα μεταπτυχιακό, ενα εθελοντικό προγραμμα. Κ γω οταν έφυγα για Ιταλια ειχα ψίχουλα στην τσέπη αλλα δεν το έβαλα κατω. Τα εμπόδια ειναι μονο στο μυαλο μας

Write A Comment