Tag

σκέψεις travelstories

Browsing

Όλα όσα χάνω ταξιδεύοντας full-time

Κερδίζεις σε εικόνες, σε εμπειρίες, σε στιγμές. Κερδίζεις σε συναισθήματα, στο πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζεις τη ζωή, την καθημερινότητα, τον απέναντί σου. Κάθε φορά που ταξιδεύεις, γυρίζεις σπίτι πιο πλούσιος.

Γράμμα από τη Ρωσία

Σήμερα ξεκινάμε και οι δυο για ένα μεγάλο ταξίδι. Εσύ δεν ξέρω ακριβώς πού πηγαίνεις, εγώ δε βιάζομαι να φτάσω εκεί που πάω. Σου γράφω αυτά που θα καθόμουν να σου ψιθυρίσω αν ήμουν σήμερα κάπου εκεί κοντά σου. Σου γράφω ενώ βρίσκομαι ξαπλωμένη στο – ο Θεός να το κάνει- κρεβάτι της καμπίνας μου, στον Υπερσιβηρικό. Πειραχτήρι μέχρι και την τελευταία στιγμή ήσουν. Μου την έκανες την πρώτη φορά όταν έφυγα για Ινδία -λες και το έκανες επίτηδες- και τώρα φεύγεις ενώ εγώ βρίσκομαι σε Ρωσικό έδαφος. Δε λυπάμαι. Ξέρω ότι τα 90 χρόνια σου τα έζησες στο φουλ. Με φτώχεια, με Ιταλούς πάνω από το σβέρκο σου, με στεναχώριες αλλά και πολλές χαρές. Είδες τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου να μεγαλώνουν. Εντάξει, δισέγγονα δεν πρόλαβες αλλά μην τα θες όλα δικά σου! Μέχρι και τον Μάρτιο τα έζησες γερός, χωρίς γιατρούς και νοσοκομεία. Με τσιγάρο και…

Σκέψεις… στον αέρα

Έχω καιρό να σου εκμυστηρευτώ τις σκέψεις μου και νομίζω πως αυτή η στιγμή είναι η ιδανικότερη! Βρίσκομαι στο αεροπλάνο και ταξιδεύω στη δεύτερη πατρίδα μου, την Ιταλία! Για να είμαι πιο ακριβής, βρισκόμαστε λίγα λεπτά πριν την απογείωση! Ο πιλότος είναι Ιταλός, το καταλαβαίνω κατευθείαν από τη χαρακτηριστική προφορά που έχουν οι Ιταλοί όταν μιλούν αγγλικά! Χαχα! Μας εύχεται Happy San Valentino! Κλείνω τα μάτια μου και συγκεντρώνομαι! Αγαπώ τα πρώτα λεπτά της απογείωσης! Αυτό το ευχάριστο βουητό που κάνουν οι μηχανές όταν ετοιμάζονται να σηκώσουν το αεροπλάνο ψηλά. Η διπλανή μου, μια ξανθιά κυρία γύρω στα 60, σφίγγει το χέρι της στο μπράτσο της καρέκλας. Λογικά φοβάται! Εγώ πάλι έχω ένα χαμόγελο στο πρόσωπο! Θέλω να της πιάσω το χέρι και να της πω να μη φοβάται αλλά δε θα το κάνω γιατί μετά θα φοβηθεί εμένα! Βλέπεις οι άνθρωποι δεν έχουμε συνηθίσει να μοιραζόμαστε στιγμές και αγγίγματα…

Λάθος τρένο

Πόσες φορές σου έχει τύχει να βρίσκεσαι στο σταθμό των τρένων και να ψάχνεις αγχωμένα αν είσαι στη σωστή αποβάθρα, αν πας προς τη σωστή κατεύθυνση ή τέλος πάντων αν έχεις μπει στο σωστό τρένο; Πόσες φορές έχεις κοιτάξει τον πίνακα των αναχωρήσεων ή το ταμπλό με τις στάσεις του μετρό για να σιγουρευτείς πως δεν έχεις κάνει κάποιο λάθος; Εγώ πάντως την έχω πατήσει πάρα πολλές φορές! Τόσες που έχει καταντήσει πλέον γελοίο. Τόσες που σκέφτομαι να δημιουργήσω ένα #hashtag, μη σου πω και κίνημα, για όλους εμάς που μπαίνουμε σε λάθος τρένα, τη λάθος στιγμή και για λάθος λόγους. Τι εννοείς πώς μάλλον δε μιλάμε πλέον για τρένα αλλά για ανθρώπους; Καλά καλά, μη βαράς ντε! Ναι, για ανθρώπους μιλάω και είπα να σου τη φέρω πλαγίως και διακριτικώς. Τελευταία που λες έχω προβληματιστεί πολύ για το πόσο συχνά πέφτω πάνω σε λάθος ανθρώπους. Σε ανθρώπους που εκείνη…